Wydawca treści Wydawca treści

Regulamin Izby Edukacji Leśnej

REGULAMIN KORZYSTANIA Z IZBY EDUKACJI LEŚNEJ „SZKOŁA POD SOSNAMI” PRZY NADLEŚNICTWIE CIERPISZEWO

 

Administratorem obiektu jest Nadleśnictwo Cierpiszewo

 

  1. Izba jest miejscem edukacji, wypoczynku i zabawy dzieci, młodzieży i dorosłych.
  2. Korzystanie z Izby jest możliwe tylko po uzgodnieniu z Nadleśnictwem osoby odpowiedzialnej.
  3. Izba i jej elementy powinny być wykorzystywane zgodnie z przeznaczeniem.
  4. Obszar Izby jak i przyległe do niego tereny mogą stanowić źródło różnorakich zagrożeń (teren ogólnie dostępny, żywe organizmy, ukształtowanie terenu, warunki atmosferyczne, obiekty rekreacji i edukacji, bliskość drogi publicznej, miejsce pracy, itp.).
  5. Na terenie ośrodka obowiązuje bezwzględny zakaz spożywania napojów alkoholowych, innych używek oraz palenia papierosów.
  6. Zabrania się także:

- niszczenia infrastruktury, eksponatów,

- zaśmiecania terenu,

- niszczenia zieleni,

- puszczania wolno zwierząt,

- hałasowania,

- chodzenia bez uzgodnienia poza wyznaczonymi ścieżkami,

- palenia ognisk poza miejscem wyznaczonym i bez uzgodnienia z Nadleśnictwem osoby odpowiedzialnej.

  1. Dzieci mogą przebywać jedynie pod opieką nauczyciela, rodzica czy innego dorosłego opiekuna ponoszącego całkowitą odpowiedzialność za dziecko.
  2. Nadleśnictwo Cierpiszewo nie ponosi odpowiedzialności za wypadki powstałe podczas korzystania z obiektu. Użytkownicy korzystają z niego na własną odpowiedzialność i odpowiadają materialnie za wyrządzone szkody.
  3. Za rzeczy pozostawione w Izbie i jej otoczeniu Nadleśnictwo nie ponosi odpowiedzialności.
  4. Należy stosować się do wskazówek pracowników Nadleśnictwa Cierpiszewo.
  5. Wszelkie zauważone nieprawidłowości, uszkodzenia urządzeń, zagrożenia mające wpływ na bezpieczeństwo uczestniczących  należy bezzwłocznie zgłaszać do Nadleśnictwa.

Numery alarmowe: 112, 997, 998, 999

NADLEŚNICTWO CIERPISZEWO, tel: 56 674 44 30; PAD: 730 281 847; cierpiszewo@torun.lasy.gov.pl; ul. Sosnowa 42, 87-165 Cierpice


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Historia (nadleśnictwa)

Historia (nadleśnictwa)

Obszar Puszczy Bydgoskiej należał do połowy XIV w. do książąt kujawskich, a następnie królów polskich, tworząc tzw. "Bydgoskie Bory Królewskie". Słaba urodzajność gleb, położonych na największym obszarze wydm śródlądowych w Polsce uchroniła opisywany teren przed wylesieniem pod uprawę rolną.

Po rozbiorach lasy zarządzane obecnie przez Nadleśnictwo Cierpiszewo przejęte zostały przez administrację pruską. Z będącego w posiadaniu Nadleśnictwa tłumaczenia wyjątków z "Historii rozwoju gospodarczego i kulturalnego Powiatu Inowrocław do roku 1911" wykonanego przez Mariusza Heidingera wynika, że nadleśnictwa Cierpice/Schirpitz i Wódek/Wodeck powstały po Kongresie Wiedeńskim w roku 1815.
Najstarsze dokumenty, jakimi obecnie dysponuje archiwum Nadleśnictwa pochodzą z roku 1815. W pierwszej połowie XIX w. dokonano podziału przestrzennego na kwadratowe (podzielone później na dwie części) oddziały i ostępy. W drugiej połowie tegoż wieku prowadzono porządkowanie stanu lasu, którego elementem były odnowienia sztuczne. Pierwsze urządzanie lasu wykonano w 1845 roku.
Po uzyskaniu niepodległości podjęto działania w celu ujednolicenia ustawodawstwa leśnego i organizacji lasów. Nadleśnictwa Cierpiszewo i Osiek Wielki powstałe na bazie omawianych wyżej funkcjonowały najpierw w ramach Dyrekcji Lasów Państwowych w Bydgoszczy, a od 1932 roku zostały zaliczone do DLP Poznań. Jednocześnie w 1933 roku nazwa nadleśnictwa Osiek Wielki została zmieniona na Osiek.

1935 r. „Ziemia z Osieka na kopiec w Sowińcu” (oryginalny podpis zdj.) - w jasnym płaszczu Nadleśniczy Eugeniusz Bicz

Po II wojnie światowej, z dniem 01.10.1945 r. na terenie DLP w Toruniu istniało 40 nadleśnictw, wśród których znalazły się Cierpiszewo i Osiek. Obydwa te nadleśnictwa w  1953 r. znalazły   się w Rejonie Lasów Państwowych Toruń Południe należącym do Bydgoskiego Okręgu Lasów Państwowych w Toruniu. W roku 1961 nazwa nadleśnictwa - Osiek została zmieniona na Zawiszyn.Z dniem 01.01.1973 r. połączono szereg nadleśnictw - z połączenia Nadleśnictw: Cierpiszewo, Solec i Zawiszyn powstało Nadleśnictwo Cierpiszewo, które w 1981 r. zmieniło nazwę na Solec Kujawski.

Nadleśnictwo Cierpiszewo w obecnych granicach reaktywowano z dniem 3 stycznia 1994 roku na mocy Zarządzenia Nr 90 Ministra Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa. Utworzone zostało z obrębów Cierpiszewo i Zawiszyn należących dotąd do trzyobrębowego Nadleśnictwa Solec Kujawski (dawny Wodek lub Wodeck - patrz zdjęcie).

Intensywna gospodarka leśna, prowadzona w XIX i pocz. XX w., związana z chęcią maksymalizacji zysku doprowadziła do powstania wielkopowierzchniowych monokultur sosnowych, co pociągnęło za sobą występowanie znacznych rozmiarów gradacji szkodników pierwotnych i pożarów. Przytoczone wcześniej, tłumaczone z języka niemieckiego, źródło historyczne podaje, że "(...)tylko w rewirze Wódek w roku 1780 około 4 500 mórg, a w latach 1809 do 1815 około 18 475 mórg zostało zniszczonych przez pożary (...)" (nowy mórg pruski - 2500 m2). Problemy te aktualne są do tej pory. Cyklicznie pojawia się konieczność zwalczania szkodników pierwotnych na powierzchni kilkuset, a nierzadko kilku tysięcy hektarów.

Wielki pożar

Kamień upamiętniający pożar lasu i wysiłek odnowienia pożarzyska

Wszyscy pamiętamy też pożar z dnia 10 sierpnia 1992 roku, kiedy to spłonęło 2400 ha drzewostanów w obrębie Cierpiszewo ówczesnego Nadleśnictwa Solec Kujawski i 600 ha w obrębie Gniewkowo Nadleśnictwa Gniewkowo.

Nadleśnictwo Cierpiszewo za nowatorskie podejście do problemu odnowienia pożarzyska zostało w 1998 roku wyróżnione tytułem Lidera Polskiej Ekologii.

To wielkie pożarzysko po uprzątnięciu, celem wzbogacenia biocenozy leśnej jak i naturalnego ograniczenia powierzchni ewentualnych pożarów, odnowiono, oprócz sosny, w znaczącym udziale brzozą oraz dębem (bezszypułkowym i czerwonym) i klonem. Wystarczyła jednak jedna bezśnieżna, mroźna zima, aby wyeliminować dęby i klony ze składu upraw. Z przytaczanego źródła historycznego dowiadujemy się jednak, że nie jesteśmy pierwszym pokoleniem leśników, które myślało o wprowadzaniu na tych terenach gatunków innych niż sosna: "(...)Od dziesięcioleci podejmowane próby z dębem w rewirze Wódek nie powiodły się." Istnieją jeszcze fragmenty drzewostanów dębowych z odnowienia sztucznego potwierdzających prawdziwość powyższego cytatu.

 

Panorama pożarzyska z 1992 roku (fot. DK)